همیشه یه خاطراتی هست که وقتی بهشون فکر میکنی باصدای بلند میگی: وای من چقدر خر بودم!
هی تو… تویی که حالا صدام می کنی شما!
نظرات شما عزیزان:
یادته زیر گنبد کبود دوتا دوست بودن و کلی حسود؟
تقصیر همون حسودا بود که حالا یکی بود یکی نبود…